کلیسای نوید

” ای برادران ، منظور من چیست ؟ مقصودم این است که وقتی دور هم جمع میشوید هر کس سرودی یا تعلیمی یا مکاشفه ای یا سخنی به زبان ها یا ترجمه زبان را داشته باشد ، همۀ این ها باید به منظور تقویت همه انجام شود (اول قرنتیان ۱۴ :۲۶)

کلیسای محلی برای دو دلیل زیست میکند: برای آموزش ایماندار و بشارت دادن به افرادی که مسیحی نیستند. همه عطایای روحالقدس برای آموزش، یا بنا کردن هر شخصی است که آن عطایا را بکار میبرد و هم انهایی که از آنها دریافت میکنند

وقتی ما به کلیسا میرویم، باید به این فکر باشیم که در آن روز خداوند چه چیزی به ما داده که میتوانیم بوسیله آن به دیگر ایمانداران برکت برسانیم. ایا سرودی برای خواندن داریم؟ شهادت برای گفتن؟ پول برای هدایا دادن؟ یا کلامی برای نبوت کردن؟ اگر ما عطایایمان را در محبت با دیگران شریک شویم ، ” به این ترتیب شما می توانید یکی بعد از دیگری برای تعلیم و تقویت همه” کار کنید.(اول قرنتیان ۱۴ :۳۱). شاید حتی مهمتر از آن ، افراد غیر مسیحی که با ما هستند قلبشان لمس میشود و میگویند، “واقعأ خدا در میان شماست”(آیه ۲۵)

این بسیار مهم است که ما ، بعنوان اعضای بدن مسیح، عطاهایمان را درک کنیم و در محبت بکار بریم. وقتی ما عطایای روحالقدس که در ما هست را بکار میبریم ، در فیض رشد خواهیم کرد، ایمانداران دیگر برکت دریافت خواهند کرد، و غیر مسیحیان توبه خواهند کرد

شما چه عطیه ای به کلیسایتان میاورید؟