کلیسای نوید

” وقتی مردم مشغول بازسازی بنیاد معبد بزرگ شدند، کاهنان با رداهای خود درحالی که شیپوری به دست داشتند، و لاویان وابسته به خاندان آساف با سنجهای خود، در جای مخصوص ایستادند. آنها مطابق تعالیم داوود پادشاه به حمد و ثنای خداوند پرداختند”(عزرا ۳ : ۱۰)

چه منظره ای بوده است وقتی برای اولین بار بعد از ۷۰ سال اسارت در بابل، سرود خداوند دوباره در اورشلیم خوانده شد و از اسارت و زندگی در سختی، به ستایش و پرستش خداوند در اورشلیم انجامید. با ستایش، شکرگزاری، و فریاد شادی، قوم خدا جشن گرفتند و میگفتند،”چه نیکوست خداوند، خدایی که محبّتش برای قوم اسرائیل ابدی است”(عزرا ۳ :۱۱)

حتی امروز خداوند دوباره ستایش و پرستش را در کلیسایش بر پا میکند. عزرا ۳ :۱۳ به ما میگوید که “به حدی صدای جیغ و فریاد بلند بود که حتّی از فاصله بسیار دور نیز شنیده می شد”. بهمین صورت حمد و ثنای خداوند بوسیله ما بگوش دنیای گمشده که منتظر شنیدن صدای شادی خداوند است میرسد

شیطان از ستایش خداوند متنفر است چون به مردمی که دوباره جمع شده اند، مصمم و آماده بشارت دادن هستند اشاره میکند. همچنین افرادی فریاد های ستایش ما را درک نمیکنند چون فردی که از نظر روحانی مرده است آنچه که روح خدا میگوید را درک نمیکند ( اول قرنتیان ۲ : ۱۴)

ستایش کردن باعث میشود خداوند در زندگی ما عمل کند. امروز تصمیم بگیرید در “جمع ستایش کننده گان” قرار بگیرید. چون واقعا سرنوشت ابدی ما همین است