کلیسای نوید

” اینها مردمی هستند که به ثروت خود تو ّکل دارند و به دارایی خویش افتخار می کنند! هیچ کس نمی تواند تاوان جان خود را بدهد و یا بهای زندگی خود را به خدا بپردازد. زیرا ارزش زندگی یک انسان بسیار گرانبهاست و هیچ چیز در مقابل آن کفایت نمی کند، تا کسی طعم مرگ را نچشد و تا به ابد زندگی کند. ” (مزمور ۴۹ : ۶ – ۹)

چه اشتباه بزرگی است که به ثروت مان اعتماد میکنیم و به آن میبالیم! نویسنده مزمور درباره جمع کردن ثروت که قدرت ندارد ما را از اسارت گناه نجات دهد توضیح میدهد. نهایتا، تمام ثروتمان را که جمع میکنیم برای دیگران خواهیم گذاشت. نویسنده مزمور ادامه میدهد که ثروتمندان برای همیشه از مالشان لذت نخواهند برد. روزی میرسد که آنها از این دنیا میروند، و نمیتوانند ثروت دنیوی را با خود ببرند. مانند همه انسانها قبل از ما ، جسدهای آنها نیز در قبرهایشان پوسیده خواهد شد

یکنفر گفت، ” بیش از آنکه زنده اید مرده خواهد بود”! هر فردی نادان بحساب میاید اگر فکر کند میتواند ثروت دنیوی را در پیش بفرستد. همه میدانیم این غیر ممکن است. تنها راهی که میتوانیم ثروت را پیش از رفتنمان بفرستیم این است که امروز آن را در روی زمین به خدا بدهیم و آنوقت پاداش را در ابدیت دریافت خواهیم کرد

داستان بیوه زن فداکار در انجیل بطور واضح به ما نشان میدهد خدا چطور در ابدیت به ما پاداش میدهد. امر مهم این نیست که از مبلغ اضافی که داریم به خدا تقدیم کنیم بلکه از آنچه با فداکاری میدهیم برای خدا اهمیت دارد. مبلغی که تقدیم میکنیم ممکن است کم باشد، ولی اگر از کل آنچه داریم میدهیم ارزشش برای خدا بیشتر است. همانطور که هدایای خیمه عبادت در اعداد باب ۷ ثبت شد، هدایای ما هم در دفاتر ابدی بهشت ثبت میشود. آن گنجها را وقتی به بهشت میرویم برای همیشه پیدا خواهیم کرد