کلیسای نوید

حزقیال به ما یادآوری میکند طریقی که افراد سفر روحانی خود را به پایان میرسانند مهم است نه اینکه چطور آن را شروع کردند. “»ا ّما هنگامی که راستکاران، کجروی کنند و خطا نمایند … هیچ کدام از نیکویی های ایشان به یاد نخواهد آمد و به خاطر خیانتی که مرتکب شده اند و گناهانی که ورزیده اند، خواهند مرد” (حزقیال ۱۸ : ۲۴)

موضع بسیار خطرناکی است اگر یک نفر گناه کند ولی فکر کند بخاطر نیکویی هایی که در گذشته انجام داده ، امن است. چند مرتبه افرادی که برای یک سال، پنج سال، ۱۰ سال یا بیشتر خداوند را خدمت کرده اند و بعد در پایان زندگیشان بخاطر گناهی که مرتکب میشوند، همه چیز را بدور میریزند؟ موسی ۴۰ سال با وفاداری خداوند را در بیابان خدمت کرد (اعداد ۱۲ : ۷). هر چند که ، در پایان سفرش، او کنترل خود را در برابر قوم اسرائیل از دست داد. “چون آن چنان او را به ستوه آورده بودند که سخنان ناسزا گفت” ( مزمور ۱۰۶ : ۳۲، ۳۳)

بهمین صورت، اگر شخصی در شرارت زندگی میکرده اما در آخر توبه کند، “همه گناهانشان بخشیده خواهد شد و زنده می مانند، زیرا ایشان به نیکویی عمل کرده اند” (حزقیال ۱۸ : ۲۲)

از خود راضی نباشید، و فکر کنید امکان ندارد شما بزمین بخورید، یا خود را محکوم کنید، با این باور که نمیتوانید دوباره بر پا بایستید، با فروتنی طرز فکر شخص توبه کار را داشته باشید، و با موفقیت به پایان سفر روحانی خود خواهید رسید. ” از گناهانی که در برابر من مرتکب شده اید، دست بکشید و قلب و روح تازه برای خود فراهم آورید. ای قوم اسرائیل، چرا می خواهید بمیرید؟” (حزقیال ۱۸ : ۳۱)