کلیسای نوید

” وظیفه شیپورچی ها و سرایندگان این بود که در ستایش و پرستش هم نوایی کنند و هنگامی که آواز ایشان برخاست، با صدای سنج و شیپور و بقیّه سازها، در ستایش خداوند خواندند که: او نیکوست، و محبّت او تا ابد پایدار است. در آن هنگام معبد بزرگ پر از ابر شد”(دوم تواریخ ۵ : ۱۳)

در موسیقی صداها که با هم آمیخته شوند را هارمونی یا سمفونی مینامیم. آوا و آلات موسیقی مستقل با هم آمیخته نمیشوند، بلکه صداهایشان بر هم میخورند و صدای گوش خراش تولید میکنند. تصور کنید چه صدای ناهنجاری تولید میشود اگر همه آلات موسیقی در گروه ارکستری در کلیدهای کاملا متفاوت بنوازند! اما وقتی همه آلات موسیقی با هم کار کنند، نتیجه آن یک تکه موسیقی زیبا است که برای انسان نشاط انگیز خواهد بود

خدا هر کدام از ما را با صداها و خدمات مستقل خوانده است تا در یک بدن آمیخته شویم. نتیجه آن مانند زمان افتتاح معبد خدا بوسیله سلیمان خواهد بود: یک نمایش زیبای اتحاد-نه یک صدا یا آلت موسیقی که با دیگران بهم میخورد، بلکه یک مخلوط شدن آگاهانه عطیعه هایمان با دیگران

مزمور ۱۳۳: ۳ بطور کامل آن را بیان میکند: “اتّحاد مانند شبنم بر کوه حرمون است که بر کوه صهیون فرو می ریزد.زیرا خداوند برکت خود را، یعنی زندگی ای را که پایانی ندارد، در آنجا عطا خواهد کرد”(مزمور ۱۳۳ : ۳). در هر خواندگی، کلیسا یا خدمتی که کار میکنیم، ما باید با دیگران در اتحاد کامل بسر بریم. آنوقت میتوانیم گسترش موثر بودن خدمت مان بطور تصاعدی را و جلال خدا که برای همه دنیا به نمایش گذارده میشود را ببینم