کلیسای نوید

” تا زمانی که زکریا مشاور روحانی او زنده بود، عزیا خدا را وفادارانه خدمت کرد و خدا او را کامیاب کرد”(دوم تواریخ ۲۶ :۵)

معمولا ما موفقیتها یا شکستهایمان را میتوانیم در طالب خدا بودن یا نبودن بسنجیم. وقتی فروتن و ایمانی مانند بچه ها داریم، ما وابستگی و اشتیاقمان برای خدا را حس میکنیم.دعا کردن برایمان آسان و طبیعی میشود چون به خدا وابسته هستیم. وقتی مغرور و بنظر خود کفا میشویم ، دیگر دعا نمیکنیم و شروع به نقشبازی کردن میکنیم

خداوند به عزیا کمک کرد ” او بسیار نیرومند شد زیرا خدا او را یاری داده بود. ا ّما هنگامی که او نیرومند شد، مغرور گشت و روبه زوال رفت…”(دوم تواریخ ۲۶ : ۱۵ – ۱۶). شیطان عزیا را در همان تله ای که خودش در گذشته افتاده بود انداخت. غرور باعث شده بود که شیطان از بهشت به بیرون انداخته شود. و غرور باعث شد که عزیا از معبد به بیرون انداخته شود.بخاطر رفتار مغرورانه او و روحیه گستاخش در برابر گاهن خداوند، عزیا به بیماری جذام مبتلا شد. اگر او میتوانست فروتن و وابسته به خداوند بماند به آن بلا گرفتار نمیشد

عادات دعای ما نشان دهنده وضع دل ماست. بنابراین، ما باید همیشه طالب خدا باشیم، حتی اگر فکر ما میگوید خود کفا هستیم و به “مقصد رسیده ایم”. شاید خدا ما را برای طرز فکر پیروی کردن از او آزمایش میکند